My Tragedy

Lagi kong sinasabi sa’yo, "thank you for making me smile." Lagi mong sinasagot sa akin, "sus, wala yun." Let me tell you now how much I mean that.

You came at the right moment and for that I also want to say thank you… friend.

Salamat rin sa pagsasabi sa ‘kin na, "you have to take risks minsan pero dapat calculated." Sa mga kwento mong umaaliw sa akin…pati yung kawalan mo ng unan at kama ngayon at pagtulog gamit lang ang isang bean bag…lahat yun, naa-appreciate ko.

Salamat sa paghahanap sa akin noong pinagtaguan kita sa national bookstore, sa pagtatanong sa akin ng "pagod ka na ba?" noong sinabi ko sa’yong mag-tricycle na lang tayo papunta sa bahay namin, sa halos araw-araw na "good morning" at gabi-gabing "goodnight, sweetdreams =)."

Sa pagtawag sa akin gamit ang dalawang payphone para lang sabihin sa aking wala kang load

Natuwa rin ako sa mga texts mong, "txt ka na lang pagdating mo sa pupuntahan mo ha," at yung isang beses na, "text ka kapag nakauwi ka na."

Alam kong papasok ka ngayon sa bagong phase ng buhay mo. Next week, things will be much different. This is my way of saying good luck and Godspeed. I know that the world will one day see your talent and revere you.

For everything, thank you and please stay…

This entry was posted on Saturday, January 12th, 2008 at 3:16 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.